gedichten

Uit: kunst omdat het moet ( statements tegen seksueel geweld)

 

Mijn huis

 

Ik bouw van de herinnering een ijzeren kooi

van zware stilte

Alleen het gonzen van mijn bloed, mijn adem

 

Het grove behang past als mijn huid

Koud vinyl onder mijn voeten

vastgeklonken, geen steviger huis

 

Ook ik bouw in angst mijn muren

verdwijn ik langzaam door het licht

van de felle neonlampen

 

Onregelmatig zacht gezoem

mijn ogen dicht , mijn lippen open

voor de schreeuw die nog niet komen kan

 

Klaagmuur

 

geen taal
geen geheim

communicatief zwijgendoor de muren heen

Leunmuur

Klaagmuur

Met de zachtheid van
koesterende vleugels
Uitslaan

Stil, warm

en de tumultueuze rust van
hart en kruis

wie

nu

niet naakt wordt…..

zal nooit op het zeer van eigen kracht mogen bogen

misschien

zal het voor anderen
die anders zijn…morgen worden

 

Nota bene: gebruik alleen toegestaan o.v.v. Auteur: Mari√ętte Schrijver.