Uit: kunst omdat het moet ( statements tegen seksueel geweld)

 

Mijn huis

 

Ik bouw van de herinnering een ijzeren kooi

van zware stilte

Alleen het gonzen van mijn bloed, mijn adem

 

Het grove behang past als mijn huid

Koud vinyl onder mijn voeten

vastgeklonken, geen steviger huis

 

Ook ik bouw in angst mijn muren

verdwijn ik langzaam door het licht

van de felle neonlampen

 

Onregelmatig zacht gezoem

mijn ogen dicht , mijn lippen open

voor de schreeuw die nog niet komen kan

 

Archief
Follow me: